اتاق 44
من به بادها ایمان دارم
بادهای غرب
که بوی موهای تو را
به سر انگشتانم گره میزنند
و بادهای شرق
که سلام مرا به ناشتای های تو...
پ.ن 1: من هر روز صبح با این قطب نمای خیالی ام تو را پیدا میکنم ، عادت کرده ام به این سلامهای اول صبحی ام به تو ...
پ.ن 2: به آنکسی که تو عاشقش هستی اعتمادی ندارم ،من صبح ها هم تو را با زیباترین تعابیر جهان بیدار میکنم ...
پ.ن 3:"به کسی که عاشق توست ، بگو،هر روز ،با زیباترین تعابیر جهان،بیدارت کند.. من اینجا هر شب،تو را ،با زیباترین تعابیر جهان به خواب می سپارم..."این شعر خیلی زیبا که خیلی دوست دارم از کامران رسولزاده است ...
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 17:0 توسط داج
|
داج یعنی شب ،شب تاریک ،شب یعنی من...